Terugblik Prinsjesdagcabaret

Op zondagmiddag, 13 september bezoeken we met 36 Nut-leden het Prinsjescabaret. “Het politieke jaar ontleed met chirurgische precisie en een flinke dosis lachsalvo's. Sanne Wallis de Vries en Patrick Nederkoorn serveren messcherpe observaties en muzikale parels. Met humor en onverwachte inzichten, verpakt in een avond vol theaterplezier.”

Het schijnt inmiddels een traditie te zijn om kort voor Prinsjesdag in Theater Diligentia in Den Haag cabaret te maken dat gaat over de actuele politiek en alles wat daarbij komt kijken. O ja, ook Teun van den Elzen doet mee.

Ik beloofde er een verslagje over te schrijven. Allereerst zoek ik in de Haagse media naar recensies over het Prinsjescabaret. Lekker makkelijk, ben ik gauw klaar! Helaas, recensies blijken er nog niet te zijn. Het cabaret speelt slechts enkele dagen en na Prinsjesdag is het alweer over. Nou hierbij dan mijn eigen indrukken voor in onze Nut-krant.

Een middagvoorstelling heeft een eigen ritme. Ergens in de middag verzamel je bij de bus op de A.P. van Neslaan, waarna de buschauffeur, wetend dat Extintion Rebellion de A12 weer eens heeft afgesloten, een slimme omrij-route neemt en ons keurig op tijd (lekker op tijd voor een kopje koffie) op het Lange Voorhout in Den Haag afzet. Je praat nog even met je reisgenoten en als de bel klinkt schuifelen we belangstellend de zaal in. Op het podium al twee muzikanten die jazzy muziek spelen, totdat Patrick en Sanne, die laatste in een wel erg kort jurkje, het podium betreden. Ze beginnen meteen een beetje te kibbelen en elkaar de loef af te steken. Dan weet je al; “Dit wordt leuk!” In vlot tempo komen vele onderwerpen langs, zoals de uitslag van de verkiezingen en quotes van politici, waaronder “Hoe goor wil je ’t hebben?” (Henri Bontenbal). En slogans die op meerdere manieren kunnen worden uitgelegd.

Sanne die nog even een AD-stukje van Angela de Jong analyseert. “Mijn man haalt nog liever de haren uit het doucheputje, dan dat hij naar de quiz De Cirkel met Sanne gaat kijken”. En dat is nog de vleiendste opmerking. Angela heeft duidelijk weer ’s precies laten weten hoe ze over iets en iemand denkt. Nou, dát kan Sanne ook, die geeft hier even ongezouten een vileine reactie, zoals alleen zij dat kan.

Patrick, vermaakt ons, handig gebruik makend van het grote scherm op de achterwand van het toneel met grappige fouten op verkiezingsposters. We horen Teun, die een hele verhandeling geeft over het invullen van de belastingaangifte voor ‘zelfstandig cultureel ondernemer’. Over onbegrijpelijke vragen ‘of je investeerde in scheepsladingen’ en dergelijke.

Uitgebreid behandelt Patrick het boekje, waarin we werden opgeroepen om voorbereid te zijn op noodsituaties.

In de aankondiging zag ik ook muziek. Dat deel van het programma is voor Sanne met “Je mag jezelf zijn, maar je moet wel bereid zijn om samen te werken.” Om deze boodschap ook over te brengen aan Rob Jetten, heeft ze een lied geschreven. 'Waarin ik hem aanspoor meer de vileine nicht te zijn, die vast ook in hem zit, en gewoon lekker met de zweep erover te gaan knallen.”

Afijn zo’n voorstelling is het dus beste mensen. Voor we het weten is het anderhalf uur later en worden we uitgenodigd voor een theaterdrankje. Alsof het theater al op de hoogte is van ons ‘nanutten’. We komen al snel tot de conclusie dat dit wel een erg leuk evenement is, waar we allemaal van hebben genoten. In de bus terug naar Boskoop peilt Diana de stemming en gooit het idee tussen de stoelen om hiervan een jaarlijkse traditie te maken. De meegereisde leden zijn het er allemaal mee eens. Dus hopelijk allemaal tot volgend jaar in Diligentia!

Jan Konings